Wildernisschool Outback Logo Wildernisschool Outback Over leven in de wildernis

Het logo

Tijdens een Arctic survival in 2012 wilde ik brandhout verzamelen voor ons kampvuur. Aan de rand van het meer zag ik een afgestorven Grove den staan. Dé boom waar ik mij het meest verbonden mee voel. Ik pakte mijn klapzaag en zaagde het kleine overhangende boompje om. Het afgezaagde hout viel in de sneeuw en vrijwel direct zag ik een 'mannetje met mes' en 'de zon' in het kernhout afgebeeld staan en dacht meteen; wow! Dat is een mooi logo!

Maar net een paar maanden daarvoor had ik een logo gemaakt en doorgevoerd op mijn website, kleding laten bedrukken, op sociale media vermeld hoe het logo tot stand is gekomen, enzovoorts. "Ahh...wat stom!", dacht ik. "Had ik nou maar gewacht!". Maar om na een paar maanden al van logo te veranderen vond ik absoluut niet gepast. Dat logo was een rendierjager, ook wel jager-verzamelaar genoemd, uit het jong-paleolithicum. Zij trokken als nomaden over de toendra's de kuddes rendieren, die toentertijd zelfs nog in Nederland aanwezig waren, achterna. Deze periode luidde het tijdperk van de moderne mens in en het was in die periode dat de speerwerper - wat in dat logo zat verwerkt - werd uitgevonden. Met deze uitvinding konden de rendierjagers hun speer nog verder werpen. Ik vond dat logo heel goed bij mijn activiteiten passen, want de kennis die zij hadden komt namelijk ook veelvuldig terug in mijn programma's, maar toch kwam het enigszins dwangmatig tot stand omdat ik een logo 'moest' hebben.

In december 2023 kwam deze nieuwe website online. Wildernisschool Outback in een nieuw jasje! En toen vond ik het wel gepast om dit logo door te voeren. Een afbeelding dat onverwachts op mijn pad kwam, waar ik meteen verbinding mee voelde en waar ik nu nog steeds 100% achtersta om het zo te gebruiken. Je kunt er van alles in zien - en ik zie er heeeel veel in - maar de vraag die ik je wil stellen is; wat zie jij in dit logo? Op deze manier is er ruimte voor je eigen waarneming en verbeeldingskracht. En dat is precies waar het in mijn filosofie in de wildernis om gaat; in rust je eigen hersens laten werken. Met eigen ideeën en gedachten. Volgens je eigen tempo. Niemand verwachts iets van je. Niemand vraagt iets van je. Naar eigen inzicht. Iets wat in de huidige drukke maatschappij wellicht niet altijd het geval is. In de wildernis mág en kán je jezelf zijn. Zo eenvoudig, maar o zo krachtig!